കടലിന്റെ നെഞ്ചിൽ അല്ലാഹു ഒളിപ്പിച്ച സ്വർഗ്ഗം — ലക്ഷദ്വീപ്

ലോകം മുഴുവൻ കണ്ടിട്ടും ചിലർക്ക് മനസ്സിന് സമാധാനം കിട്ടാറില്ല. എന്നാൽ ചില നാടുകളുണ്ട്; അവിടെ ഒരിക്കൽ മാത്രം പോയാലും, ജീവിതം മുഴുവൻ മനസ്സ് അവിടെയെത്തി നിൽക്കും. ആ നാടിന്റെ പേര് ലക്ഷദ്വീപ്.
അത് വെറും ദ്വീപുകളുടെ ഒരു കൂട്ടമല്ല; സ്രഷ്ടാവിന്റെ കരവിരുതിൽ തീർന്നൊരു പ്രകൃതികാവ്യമാണ്. അറബിക്കടലിന്റെ നീലപ്പട്ടിൽ അല്ലാഹു മരതകമുത്തുകൾ കോർത്തണിയിച്ചതുപോലെ, ഓരോ ദ്വീപും ഓരോ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അദ്ധ്യായമായി വിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.
പുലരിയുടെ ആദ്യകിരണം കടലിൽ വീഴുമ്പോൾ, ആ തിരമാലകൾ പൊന്നുരുക്കിയ പട്ടുപോലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നു. വെളുത്ത പഞ്ചസാരത്തൂള് പോലെ പരന്നുകിടക്കുന്ന മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ നഗ്നപാദനായി നടക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയല്ല, മേഘങ്ങളിലൂടെയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് തോന്നും. തിരമാലകൾ കരയെ ചുംബിക്കുന്ന ശബ്ദം ഒരു അമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിന് പാടുന്ന താരാട്ടുപാട്ടുപോലെ മൃദുലമാണ്. തെങ്ങിൻ ഇലകളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന കാറ്റ്, ക്ഷീണിച്ച മനസ്സിനെ തലോടി പറയുന്നുണ്ട്: “ഇവിടെ സമാധാനമുണ്ട്… ഇവിടെ ജീവിതം ഇന്നും മനോഹരമാണ്.”
നാല് വശവും ഉപ്പുകടലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിട്ടും, മനുഷ്യന്റെ ദാഹം തീർക്കാൻ മധുരമുള്ള ശുദ്ധജലം ഈ മണ്ണിൽ നിന്ന് പൊട്ടിയൊഴുകുന്നു. അത് പ്രകൃതിയുടെ അത്ഭുതമെന്നു പറയാം; എന്നാൽ വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയം അതിനെ അല്ലാഹുവിന്റെ അളവറ്റ കരുണയുടെ അടയാളമായിട്ടാണ് വായിക്കുന്നത്. സ്രഷ്ടാവ് നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, ഉപ്പിന്റെ നടുവിലും മധുരം വിരിയുമെന്ന് ലക്ഷദ്വീപ് നിശ്ശബ്ദമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഇവിടുത്തെ ആകാശത്തിന് മറ്റൊരു നീലയുണ്ട്. കടലിന് മറ്റൊരു തെളിച്ചമുണ്ട്. കാറ്റിന് മറ്റൊരു സുഗന്ധമുണ്ട്. രാത്രികൾക്ക് മറ്റൊരു ശാന്തതയുണ്ട്. നഗരങ്ങളുടെ പുകയും ശബ്ദവും മലിനീകരണവും ഇവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും വഴിമാറിപ്പോകും. അവശേഷിക്കുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ നിർമ്മലമായ ശ്വാസം മാത്രം.
പ്രഭാതത്തിൽ മത്സ്യബന്ധനത്തിന് പോകുന്ന വള്ളങ്ങൾ കടലിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, സൂര്യൻ പോലും അവരെ യാത്രയാക്കാൻ ആകാശക്കരയിൽ നിന്നു പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. കടൽ മടിയിൽ സൂക്ഷിച്ച പുതുപുത്തൻ മത്സ്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ അനുഗ്രഹമായി കരയിലേക്കെത്തുന്നു. അധ്വാനവും പ്രകൃതിയും വിശ്വാസവും ചേർന്ന ആ ജീവിതം, ലാളിത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ നിർവചനമാണ്.
പക്ഷേ, ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സൗന്ദര്യം കടലിലോ മണൽപ്പരപ്പിലോ അല്ല. അത് അവിടുത്തെ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലാണ്.
നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി… വഞ്ചന അറിയാത്ത മനസ്സ്… അതിഥി വീട്ടിലെത്തിയാൽ “നിങ്ങൾ ആരാണ്?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് “വരൂ, ഇരിക്കൂ” എന്ന് പറയുന്ന സംസ്കാരം… സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വലിയ വാക്കുകൾ വേണ്ട, ഒരു പുഞ്ചിരി മതിയെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ… അതാണ് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ആത്മാവ്.
അവിടുത്തെ മനുഷ്യർ അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഒരു ചടങ്ങായല്ല; ഒരു ഇബാദത്തായാണ്. ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം നൽകുമ്പോഴും, ഒരു നേരം ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോഴും, അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന സന്തോഷം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്താണ്. കാരണം, അവിടുത്തെ വീടുകൾ വലുതാകണമെന്നില്ല; പക്ഷേ ഹൃദയങ്ങൾ അതിരുകളില്ലാത്തവയാണ്.
ലക്ഷദ്വീപ് നമ്മെ മറ്റൊരു വലിയ പാഠവും പഠിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെ കീഴടക്കാനല്ല ജനിച്ചത്; പ്രകൃതിയോടൊപ്പം ജീവിക്കാനാണ്. കടലിനെ സ്നേഹിക്കാനും, മരങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും, വായുവിനെ മലിനമാക്കാതിരിക്കാനും, ലഭിച്ചതിൽ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്താനും അവിടുത്തെ ജീവിതം നമ്മെ നിശ്ശബ്ദമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു.
അതിനാലാവാം, ഒരിക്കൽ ലക്ഷദ്വീപ് കണ്ടവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവർ വെറും ഒരു സ്ഥലം കാണാനല്ല മടങ്ങുന്നത്; നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ സ്വന്തം മനസ്സമാധാനം തിരികെ കണ്ടെത്താനാണ്.
ചില നാടുകൾ ചരിത്രം പറഞ്ഞുതരും. ചില നാടുകൾ സംസ്കാരം കാണിച്ചുതരും. ചില നാടുകൾ വിനോദം സമ്മാനിക്കും. എന്നാൽ ലക്ഷദ്വീപ് മനുഷ്യനെ അവനിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകും. ജീവിതം എന്താണെന്നും, പ്രകൃതി എന്താണെന്നും, സമാധാനം എന്താണെന്നും വീണ്ടും പഠിപ്പിക്കും.
അതുകൊണ്ട്, ലക്ഷദ്വീപിനെക്കുറിച്ച് എഴുതാൻ പേനയെടുക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ പോരാതെ വരും. കാരണം, കടലിന്റെ ആഴം അളക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, ലക്ഷദ്വീപിന്റെ സൗന്ദര്യം അളക്കാൻ കഴിയില്ല.
അത് ഒരു നാടല്ല… ഒരു അനുഭവമാണ്.
ഒരു കാഴ്ചയല്ല… ഒരു കവിതയാണ്.
ഒരു യാത്രയല്ല… ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്.
ഒരു ദ്വീപല്ല… അല്ലാഹു കടലിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒളിപ്പിച്ച സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഒരു ചെറുതുണ്ട്.
അവിടെ ഒരിക്കൽ ചെന്നെത്തുന്നവൻ, മടങ്ങിവരുന്നത് ശരീരം മാത്രമാണ്; മനസ്സ് എന്നും ആ വെളുത്ത മണൽപ്പരപ്പിലും, നീല തിരമാലകളിലും, മന്ദമാരുതിന്റെ തലോടലിലും, സ്നേഹമുള്ള മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും തന്നെ തങ്ങിനിൽക്കും.
Abdul Razak Saqafi Kadmat
9447521461