ചില മനുഷ്യർ അങ്ങനെയാണ്. കാലം അവരെ കടന്നുപോകുന്നു. ഋതുക്കൾ മാറുന്നു. വഴിയരികിലെ മരങ്ങൾ പൂക്കുകയും കൊഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിട്ടും, അവർ എവിടെയും എത്തിയിട്ടില്ല. എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുമില്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ജീവിതം അർത്ഥവത്താകുന്നില്ലല്ലോ.
ലക്ഷ്യമില്ലായ്മയാണ് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ പതുക്കെ ശൂന്യമാക്കുന്നത്. അത് ഒരുദിവസംകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നില്ല. നാളെ ചെയ്യാമെന്നു മാറ്റിവെക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ, പരാജയഭയത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെ, മറ്റുള്ളവർ എന്തു വിചാരിക്കുമെന്ന ചിന്തയിൽ മൗനമാകുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ, അറിയാതെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്നു.
ഒടുവിൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ തിരിച്ചറിയും; നഷ്ടപ്പെട്ടത് സമയമല്ല, ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ ജീവിക്കാമായിരുന്ന അനേകം ജീവിതങ്ങളാണ്.
ഒരു പുഴ ഒഴുകുന്നത് കടലിലെത്താനാണ്. ഒരു വിത്ത് മണ്ണിനടിയിൽ കിടക്കുന്നത് ഒരു മരമായി വളരാനാണ്. പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ ചലനത്തിനും ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, ചിന്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിനും ഒരു ദിശ വേണ്ടേ?
ആ ദിശ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തവരാണ് പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കി സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യം അളക്കുന്നത്. ഒരാൾ ഉയരത്തിലെത്തുമ്പോൾ അസൂയപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരാൾ വിജയിക്കുമ്പോൾ കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. പക്ഷേ, താൻ എന്തുകൊണ്ട് അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു എന്ന് സ്വന്തം മനസ്സിനോട് ചോദിക്കാൻ മറന്നുപോകുന്നു.
മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതം നിരീക്ഷിച്ചുതീർക്കുന്നതിനിടയിൽ സ്വന്തം ജീവിതം ജീവിക്കാൻ മറന്നുപോകുന്നതാണ് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തങ്ങളിലൊന്ന്.
ജീവിതത്തിൽ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടാകുക എന്നത് സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും പദവികളും നേടുക എന്നതുമാത്രമല്ല. ഒരാൾക്ക് നല്ലൊരു മനുഷ്യനാകാം ലക്ഷ്യം. മറ്റൊരാൾക്ക് ഒരു കുടുംബത്തിന് തണലാകാം. മറ്റൊരാൾക്ക് അറിവുകൊണ്ട് ഇരുട്ടകറ്റാം. വേറൊരാൾക്ക് ഒരു കണ്ണീരൊപ്പിയാൽ മതി.
ലക്ഷ്യത്തിന്റെ വലുപ്പമല്ല, അതിനുള്ളിലെ നന്മയാണ് ജീവിതത്തെ മഹത്തരമാക്കുന്നത്.
കാരണം, ലോകം നമ്മളെ എത്ര ഉയരത്തിൽ നിർത്തി എന്നതിനെക്കാൾ, നമ്മുടെ സാന്നിധ്യംകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്ത് നല്ല മാറ്റമുണ്ടായി എന്നതാണ് പ്രധാനം.
ഇവിടെയാണ് ചിന്തകളുടെ പ്രസക്തി.
ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന രണ്ടുപേർക്ക് ലോകം രണ്ടുതരത്തിലായിരിക്കും അനുഭവപ്പെടുക. ഒരാൾക്ക് പ്രതിസന്ധികൾ അവസാനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. മറ്റൊരാൾക്ക് അവ പുതിയ വഴികൾ തേടാനുള്ള സന്ദേശങ്ങളാണ്. ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ വിജയത്തിൽ അസൂയപ്പെടുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ അതിൽനിന്ന് പ്രചോദനം കണ്ടെത്തുന്നു.
നമ്മുടെ ചിന്തകളുടെ ആഴമാണ് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ വിശാലത നിർണയിക്കുന്നത്.
എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളല്ല ലഭിക്കുന്നത്. ചിലർക്ക് വഴികൾ തുറന്നുകിട്ടുമ്പോൾ മറ്റുചിലർക്ക് ഓരോ ചുവടും പോരാടി നേടേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ട് പരാജയപ്പെട്ടവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് എളുപ്പമാണ്; അവരുടെ വഴിയിലെ മുള്ളുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് പ്രയാസം.
എന്നാൽ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും സ്വയം ചോദിക്കാവുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: എനിക്ക് ലഭിച്ച ഈ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് ഏറ്റവും നല്ലതായി എന്താണ് സൃഷ്ടിക്കാനാവുക?
ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടിത്തുടങ്ങുന്നിടത്താണ് മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം.
നമുക്ക് കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനാവില്ല. നഷ്ടപ്പെട്ട അവസരങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടെടുക്കാനുമാവില്ല. എന്നാൽ ശേഷിക്കുന്ന ജീവിതത്തെ അർത്ഥവത്താക്കാൻ ഇന്നും കഴിയും. പ്രായം അതിന് തടസ്സമല്ല; കഴിഞ്ഞ പരാജയങ്ങൾ അവസാനവാക്കുമല്ല.
ഒരു ചെറിയ ലക്ഷ്യം നിശ്ചയിക്കുക. മാറ്റിവെച്ച ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്തുതുടങ്ങുക. സ്വന്തം കഴിവുകൾ വളർത്തുക. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വിധിയെഴുതുന്നതിനുമുമ്പ് സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ഒരു നല്ല മാറ്റമെങ്കിലും കൊണ്ടുവരിക.
വലിയ മാറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും ചെറിയ തീരുമാനങ്ങളിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഒരുദിവസം നാം എല്ലാവരും ഈ ഭൂമിയിൽനിന്ന് മടങ്ങിപ്പോകും. നാം സമ്പാദിച്ച പലതും മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകളിലെത്തും. നമ്മുടെ പദവികൾക്ക് പുതിയ അവകാശികളുണ്ടാകും. നമ്മുടെ പേരുകൾപോലും കാലം മറന്നേക്കാം.
എന്നാൽ നാം പകർന്നുനൽകിയ അറിവും സ്നേഹവും ചെയ്ത നന്മയും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ തെളിച്ച പ്രതീക്ഷയും ചിലപ്പോൾ നമ്മളില്ലാത്ത കാലത്തും ജീവിച്ചേക്കാം.
അതുകൊണ്ട്, ജീവിതത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം മാത്രമല്ല പ്രധാനം; അതിനുള്ളിൽ നാം സൃഷ്ടിച്ച അർത്ഥത്തിന്റെ ആഴമാണ്.
ഒടുവിൽ, ഒരു ചോദ്യം…
നിങ്ങൾ ഇന്ന് ജീവിച്ചുതീർത്ത ദിവസം നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഒരു ചുവടെങ്കിലും നിങ്ങളെ അടുപ്പിച്ചോ? അതോ, നാളെയെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഇന്നും ഒന്നും ചെയ്യാതെ മറ്റൊരു ദിവസം കൂടി കടന്നുപോയോ?
ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടത് ലോകത്തോടല്ല; സ്വന്തം മനസ്സിനോടാണ്. കാരണം, ലോകത്തോട് നമുക്ക് പലതും മറച്ചുവെക്കാം. സാഹചര്യങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താം. പരാജയങ്ങൾക്ക് ന്യായീകരണങ്ങൾ കണ്ടെത്താം. പക്ഷേ, സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ മുന്നിൽനിന്ന് എത്രകാലം ഒളിച്ചോടാനാകും?
ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത ജീവിതം ദിശയില്ലാത്ത യാത്രയാണ്. ഉന്നതമല്ലാത്ത ചിന്തകൾ ചുരുങ്ങിയ ലോകത്തെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ലക്ഷ്യബോധമുള്ള ചിന്തകളും നന്മ നിറഞ്ഞ പ്രവൃത്തികളും ചേർന്നാലാണ് ഒരു സാധാരണ ജീവിതം അസാധാരണമായ അർത്ഥം നേടുന്നത്.
മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉയരത്തിലെത്താൻ മാത്രമല്ല, ഇന്നലത്തെ നിങ്ങളെക്കാൾ നല്ല മനുഷ്യനാകാനും ശ്രമിക്കുക. ലോകത്തെ മുഴുവൻ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയൊരു ലോകത്തെയെങ്കിലും മനോഹരമാക്കുക.
കാരണം, ജീവിതം എന്നത് നമുക്ക് ലഭിച്ച കാലത്തിന്റെ ദൈർഘ്യമല്ല; ആ കാലത്തിനുള്ളിൽ നാം സൃഷ്ടിച്ച അർത്ഥത്തിന്റെ ആഴമാണ്.
നിങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്ന വഴിയിൽ ഒരാൾക്കെങ്കിലും തണലാകാൻ കഴിയട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾക്ക് ഉയരവും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തതയും പ്രവൃത്തികൾക്ക് നന്മയും ഉണ്ടാകട്ടെ.
അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം കാലം കടന്നുപോകുന്ന ഒരു കഥ മാത്രമായിരിക്കില്ല; മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വെളിച്ചം പകരുന്ന ഒരു നല്ല ഓർമയായിരിക്കും.
അവസാനം, ഈ ലോകത്ത് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിജയം എല്ലാവരും നമ്മെ അറിയുക എന്നതല്ല; നമ്മളിലൂടെ ഒരാളുടെയെങ്കിലും ജീവിതം കുറച്ചുകൂടി മനോഹരമായിത്തീരുക എന്നതാണ്.
Abdul Razak Saqafi Kadmat