ഒരു ദ്വീപുകാരന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നം എന്താണ്? തലമുറകളായി കൈമാറിക്കിട്ടിയ സ്വന്തം മണ്ണിൽ ഒരു ചെറിയ വീട് പണിഞ്ഞ് കുടുംബത്തോടൊപ്പം അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കുക. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സ്വപ്നത്തിന് മുന്നിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ചോദ്യം—സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ ഒരു വീട് പണിയാൻ പോലും ഇനി സർക്കാരിന്റെ അനുമതി വാങ്ങേണ്ട അവസ്ഥയാണോ?
“ലക്ഷദ്വീപ് ടൗൺ ആൻഡ് കൺട്രി പ്ലാനിംഗ് ആൻഡ് ഡെവലപ്മെന്റ് റെഗുലേഷൻ–2026” എന്ന പുതിയ നിയമം ദ്വീപുകളിൽ വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ ദ്വീപുകാരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെയും ഭാവിയെയും എത്രത്തോളം ബാധിക്കുമെന്ന ആശങ്ക വ്യാപകമായി ഉയരുകയാണ്.
സ്വന്തം ഭൂമിയിലും സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലേ?
ഇനി സ്വന്തം പേരിലുള്ള സ്ഥലത്ത് ഒരു വീട് പണിയണമെങ്കിൽ, ഒരു മുറി കൂട്ടണമെങ്കിൽ, പഴയ വീട് പുതുക്കിപ്പണിയണമെങ്കിൽ പോലും ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികളുടെ മുൻകൂർ അനുമതി വേണം. സ്വന്തം സ്വത്തിൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നത് പോലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ അനുമതിയെ ആശ്രയിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലേക്കാണോ ദ്വീപുകാർ നീങ്ങുന്നത് എന്ന ചോദ്യം സ്വാഭാവികമാണ്.
ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം കേട്ടോ?
നിയമത്തിനെതിരെ പല കോണുകളിൽ നിന്നും ആശങ്കകളും എതിർപ്പുകളും ഉയർന്നതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. അത്തരം ആശങ്കകൾ എത്രത്തോളം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു? ജനങ്ങളുമായി മതിയായ ആശയവിനിമയം നടന്നോ? ജനങ്ങളെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിൽ ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിന് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.
വികസനം എന്ന പേരിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ വർധിക്കുമോ?
ആസൂത്രിത വികസനം ആവശ്യമാണ്. പക്ഷേ വികസനം എന്നത് ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ ചുരുക്കുന്ന രീതിയിലാകരുത്. വികസനവും ജനങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. അല്ലാത്തപക്ഷം വികസനം എന്ന വാക്ക് ജനങ്ങളിൽ ഭയമുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നായി മാറും.
സാമ്പത്തിക ഭാരം ആരുടെ ചുമലിൽ?
അനുമതി, പ്ലാൻ, സാങ്കേതിക രേഖകൾ, മറ്റ് നടപടിക്രമങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം സാധാരണ കുടുംബങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവും കാലതാമസവും സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന ആശങ്കയുണ്ട്. ചെറിയ വീട് നിർമ്മിക്കാൻ പോലും നീണ്ട നടപടിക്രമങ്ങൾ നേരിടേണ്ടിവന്നാൽ അതിന്റെ ആഘാതം ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടത് സാധാരണ ജനങ്ങളായിരിക്കും.
ഭാവി തലമുറകൾക്ക് എന്ത് ബാക്കി?
ഇന്ന് ഒരു കുടുംബത്തിന് വീട് വികസിപ്പിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ,
നാളെ ജനസംഖ്യ വർധിക്കുമ്പോൾ പുതിയ വീടുകൾ എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കും?
സ്വന്തം മണ്ണിൽ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം ഭാവിതലമുറകൾക്കും പ്രായോഗികമായി ഉറപ്പാക്കപ്പെടുമോ എന്ന ചോദ്യവും ഉയരുന്നു.
ഇപ്പോൾ മൗനം പാലിച്ചാൽ നാളെ വൈകിയേക്കാം
നിയമം എന്താണെന്ന് അറിയാതെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് അപകടകരമാണ്.
അതുപോലെ നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കുന്നതും ഭാവിയിൽ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം*. ജനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ തുറന്ന ചർച്ചകൾക്കും പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിനും വിധേയമാകേണ്ടത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമാണ്.
അവസാന ചോദ്യം
വികസനം എന്നത് ജനങ്ങളെ പങ്കാളികളാക്കി മുന്നോട്ട് പോകുന്ന പ്രക്രിയയാണോ?
അതോ സ്വന്തം മണ്ണിൽ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം പോലും അനുമതികളുടെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിക്കുന്ന സംവിധാനമാണോ?
ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടത് ഭരണകൂടം മാത്രമല്ല, ഓരോ ദ്വീപുകാരനും കൂടിയാണ്. കാരണം ഇത് ഒരു നിയമത്തിന്റെ മാത്രം വിഷയമല്ല; തലമുറകളായി ജീവിച്ച മണ്ണുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ വിഷയമാണ്.
Abdul Razak Saqafi Kadmat
9447521461
