കപ്പലുകളുടെ എണ്ണം കുറയുമ്പോൾ, ദ്വീപുകാരുടെ കാത്തിരിപ്പ് കൂടുന്നു.
ടിക്കറ്റുകൾ കുറയുമ്പോൾ, യാത്രക്കാരുടെ ആശങ്ക കൂടുന്നു.
പക്ഷേ പരിഹാരം മാത്രം… എവിടെയോ കാത്തുനിൽക്കുന്നു!
ഒരു കാലത്ത് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ കടൽയാത്രയ്ക്ക് അഞ്ചു പാസഞ്ചർ കപ്പലുകളുടെ കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു. അതിനിടയിലാണ് കവരത്തി കപ്പൽ ഡോക്കിൽ കയറിയത്. അതിന്റെ അഭാവം ദ്വീപുകാരുടെ യാത്രയിൽ ഇന്നും ഒരു ശൂന്യതയായി തുടരുകയാണ്.
അതിനുശേഷം നാല് കപ്പലുകളെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു യാത്ര. അതിനിടയിലും പലപ്പോഴും ഓരോ കപ്പലുകൾ വീതം അറ്റകുറ്റപ്പണിയുടെ പേരിൽ സർവീസിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നു. കപ്പലുകൾ കുറഞ്ഞപ്പോൾ ടിക്കറ്റ് ക്ഷാമം വർധിച്ചു. യാത്രക്കാരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വർധിച്ചു. പക്ഷേ ആ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ഒരു കുറവും വന്നില്ല.
ഇപ്പോഴത്തെ പുതിയ ഷെഡ്യൂൾ നോക്കുമ്പോൾ അവസ്ഥ കുറച്ചുകൂടി വിചിത്രമാണ്.
ഒന്നര കപ്പൽ!
അതെ, ദ്വീപുകാരുടെ യാത്രാദുരിതത്തെ കുറച്ച് തമാശയായി പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ “ഒന്നര കപ്പൽ സർവീസ്” എന്ന് പറയേണ്ടിവരും.
ഒരു കപ്പലിന് ഏകദേശം 400 യാത്രക്കാരെ വഹിക്കാം. മറ്റൊന്നിന് 250 പേർ. കടലിൽ കപ്പലുകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കരയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് യാത്രക്കാരുടെ കാത്തിരിപ്പാണ്.
കപ്പൽ ഒന്നരയായിരിക്കാം;
പക്ഷേ യാത്ര ചെയ്യേണ്ട മനുഷ്യർ ഒന്നരയല്ല.
അവരിൽ രോഗികളുണ്ട്.
വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ട്.
ജോലിക്കാരുണ്ട്.
അത്യാവശ്യ ആവശ്യങ്ങളുമായി യാത്ര ചെയ്യേണ്ടവരുണ്ട്.
കാലങ്ങളായി നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളുണ്ട്.
അവരുടെ ഓരോ യാത്രയ്ക്കും പിന്നിൽ ഓരോ ആവശ്യവും ഓരോ ജീവിതകഥയുമുണ്ട്.
ഒരു കപ്പലിന് ചെറിയൊരു തകരാർ സംഭവിക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രശ്നമായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ദ്വീപിന്റെ യാത്രാ ജീവിതമാണ് അതിനൊപ്പം മന്ദഗതിയിലാകുന്നത്.
ടിക്കറ്റ് കിട്ടാതെ ഒരാൾ വിഷമിക്കുമ്പോൾ അത് ഒരു ടിക്കറ്റിന്റെ മാത്രം നഷ്ടമല്ല. ചിലപ്പോൾ ഒരു ചികിത്സ വൈകുന്നു. ഒരു പരീക്ഷ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഒരു ജോലി അവസരം നീളുന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ അടിയന്തര യാത്ര മുടങ്ങുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കപ്പലുകളുടെ എണ്ണം, അവയുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണി, പകരം സംവിധാനം, ടിക്കറ്റ് ലഭ്യത—ഇവയെല്ലാം ദ്വീപുകാരുടെ ജീവിതവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളാണ്.
പക്ഷേ സാധാരണക്കാരന്റെ മുന്നിൽ ഇപ്പോഴും പഴയ ചോദ്യം തന്നെ:
എന്ത് പറയണം?
ആരോട് പറയണം?
ആരാണ് കേൾക്കേണ്ടത്?
കേട്ടാൽ എപ്പോഴാണ് പരിഹാരം കാണുക?
പരസ്പരം സങ്കടം പറയാം.
വാട്ട്സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്യാം.
സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പോസ്റ്റിടാം.
ടിക്കറ്റ് കിട്ടാത്തതിന്റെ വിഷമം പങ്കുവെക്കാം.
അവസാനം ചെറിയൊരു തമാശയായി പറയുകയാണെങ്കിൽ
“കപ്പൽ ഒന്നരയാണെങ്കിൽ യാത്രക്കാരുടെ പ്രതീക്ഷയും ഒന്നരയാക്കി കുറയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?”
പറ്റില്ല.
കാരണം ദ്വീപുകാരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കപ്പലുകളുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് കുറയുന്നില്ല.
ലക്ഷദ്വീപിന്റെ കടൽ മനോഹരമാണ്. പക്ഷേ ആ കടൽ കടന്ന് യാത്ര ചെയ്യേണ്ട മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം അത്ര എളുപ്പമല്ല.
അതിനാൽ ഈ വിഷയം ഒരു പരാതിയായി മാത്രം കാണാതെ, ദ്വീപിന്റെ അടിസ്ഥാന യാത്രാസൗകര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമുള്ള ചർച്ചയായി കാണേണ്ട സമയമാണിത്.
കപ്പലുകൾക്ക് വിശ്രമം വേണമെങ്കിൽ കൊടുക്കാം.
അറ്റകുറ്റപ്പണി വേണമെങ്കിൽ നടത്താം.
പക്ഷേ ദ്വീപുകാരുടെ യാത്രയ്ക്ക് വിശ്രമം അനുവദിക്കാനാവില്ല.
“ഒന്നര കപ്പൽ” എന്നത് ഇന്ന് ഒരു തമാശയായി പറയാം.
പക്ഷേ നാളെയും അതുതന്നെ പറയേണ്ടിവരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് തമാശയല്ല—ഒരു ദ്വീപിന്റെ യാത്രാദുരിതത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.
Abdul Razak Saqafi Kadmat
